Πως ξεκίνησαν όλα λοιπόν?
Ήταν τέλη του 2013 όταν είχα πάρει το πρώτο μου μηχανάκι, ένα Tenere 660, αλλά ήταν ώρα για μπάρκο και και δεν είχα προλάβει να κάνω τις πρώτες βόλτες πέρα από το Αθήνα στο πατρικό μου στον Αστακό και από εκεί μικρές βόλτες.
Επιστρέφοντας λοιπόν από το μπάρκο κάπου μέσα στο 24, χωρίς παρέα αποφάσισα να φύγω προς Πάτρα, να μείνω σε ένα φίλο και να βάλω ένα διπλό σταντ στο μηχανάκι που θα αγόραζα εκεί. Μετά να ανηφορήσω μέσω Ναυπάκτου, Καρπενήσι, Τρίκαλα, Μετέωρα.
Όλα καλά λοιπόν φεύγω από Αστακό, βάζω το στάντ πάνω, φορτώνω ότι είχα και φεύγω για την πρώτη μου περιπέτεια.
Πρώτη στάση από τη Ναύπακτο προς το Θέρμο στο Γεφύρι Μπανιά.
Συνέχισα ανηφορίζοντας προς Θέρμο και στάση στον Προυσό.
Μια στάση στη θέση “Κλειδί” μετά τόν Προυσό.
Και πολλές άλλες μικρές στάσεις στην όμορφη διαδρομή
Φτάνοντας στο Καρπενήσι ήταν η πρώτη φορά που θα μάθω ότι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα. Ανεβαίνοντας το Βελούχι, με έπιασε η μπόρα. Ευτυχώς είχα αδιάβροχα, αλλά όχι και τόσο καλά ώστε να μη γίνω λούτσα. Κυριολέκτικά ένιωθα το νερό να περνάει από παντού και έφτασα οριακά να τα παρατήσω όλα και να γυρίσω στον Αστακό.
Τελικά, έσφιξα τα δόντια και συνέχισα όπου στο τέλος της ημέρας αποζημειώθηκα. Έφτασα στα Μετέωρα που έμελλε να γίνουν ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στην Ελλάδα. Έκλεισε λοιπόν η βραδύά με καλό φαϊ και κρύα μπύρα! Νωρίς νωρίς ύπνο στη σκηνή καθώς ήμουν εξουθενωμένος, και είχε πρωινό ξύπνημα για να τραβήξω φωτογραφίες.
Πρωινό ξύπνημα, καφές και ξεκινάω να αποφύγω τους τουρίστες και τον πολύ το κόσμο. Κάθε 10 μέτρα στάση για φωτογραφίες.
Μετά τα Μετέωρα συνέχεια είχαν τα Τρίκαλα και διαμονή σε συγγενείς. Άλλη μια αγαπημένη στάση που ακόμα κάνω τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, για περπατάδες και φαγητό.
Μετά τα Τρίκαλα ήρθε η ώρα του γυρισμού.
Πάλι στάση στα Μετέωρα για μερικές τελευταίες φωτογραφίες!
Ακολουθώντας τη διαδρομή προς Πύλη με προορισμό την Άρτα στάση στο Γεφύρι της Πύλης.
Αλλά και λίγο πιο κάτω στο Γεφύρι Παλαιοκαρυάς, στο οποίο ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΠΟΤΕ και εκεί έμαθα ότι καλό να ξεκινάς χωρίς πλάνο αλλά μπορείς να χάσεις όμορφα μέρη αν δεν το κάνεις. Η φωτογραφία είναι από μετέπειτα βόλτα.
Καφές στο γεφύρι της Άρτας και επιστροφή στα πάτρια εδάφη, τον Αστακό.
Εκείνη λοιπόν ήταν η καθοριστική στιγμή που ήξερα τί θέλω να κάνω στη ζωή μου. Να ταξιδεύω, να φωτογραφίζω, να περνάω καλά, να κοιμάμαι κάτω από τα αστέρια και να μαγειρεύω στο δάσος και μετά να γυρνώ, να θυμάμαι και να διηγούμαι τις ιστορίες μου.