Το ταξίδι ξεκίνησε με την παραλαβή του βαν απο τη Wicked Campers στο Εδιμβούργο. Ήταν ένα γιαπωνέζικο toyota με μια απλή μετατροπή μέσα. Δυστηχώς δεν είχε θέρμανση και το κρύο σε ορισμένα σημεία διαμονής ήταν αρκετά αισθητό.
Η διαδρομή συνεχίστηκε βόρεια προς το Inverness, όπου βρίσκεται η αρχή για το διάσημο North Coast 500 (NC500).
Φοβερό φαγητό παντού, αν είσαι της γαστρονομίας γενικά. Από meat pies, fish and chips και burgers συνοδεύμενα πάντα από κρύα μπύρα.
Η πρώτη στάση έγινε στο αποστακτήριο Tomatin. Εκεί έγινε ξενάγηση στον χώρο με τα παραδοσιακά ξύλινα βαρέλια και δοκιμή από Highlands single malt ουίσκι, όπως το Tomatin 12 ετών, το Legacy και το Cù Bòcan.
Η πορεία συνεχίστηκε προς το ιστορικό Culloden battlefield. Στο καταπράσινο πεδίο της μάχης ξεχωρίζει το παραδοσιακό πέτρινο σπίτι με την αχυρένια σκεπή (Leanach Cottage), που παραμένει ίδιο από το 1746. Όσοι έχετε δει την σειρά Outlander, βασίζεται σε αυτή την ιστορία.
Ο δρόμος μπήκε βαθύτερα στα Highlands ανάμεσα σε μεγάλα βουνά. Εκεί έγινε και η πρώτη συνάντηση με τις Highland cows, τις χαρακτηριστικές τριχωτές αγελάδες της Σκωτίας με τα μεγάλα κέρατα.
Ακολουθώντας την ανατολική πλευρά του NC500, η διαδρομή έφτασε στα ερείπια του Castle Sinclair Girnigoe. Το μεσαιωνικό κάστρο είναι χτισμένο ακριβώς πάνω σε απόκρημνους βράχους που τους χτυπάει η θάλασσα.
Το ταξίδι συνεχίστηκε βόρεια μέχρι το John o’ Groats. Το μέρος έχει πολύχρωμα σπίτια και την κλασική λευκή πινακίδα που δείχνει τις αποστάσεις για διάφορα μέρη του κόσμου. Η μέρα έκλεισε με ηλιοβασίλεμα πάνω από τα λιβάδια με τα πρόβατα.
Μετά το John o’ Groats, η διαδρομή πήγε στο Duncansby Head. Εκεί το τοπίο έχει πράσινα λιβάδια, πρόβατα και τους εντυπωσιακούς πέτρινους πύργους (Duncansby Stacks) μέσα στη θάλασσα.
Η πορεία συνεχίστηκε στο Dunnet Head, το οποίο είναι το πραγματικό βορειότερο σημείο της ηπειρωτικής χώρας. Το μέρος έχει τεράστιους κάθετους γκρεμούς, πολύ αέρα και πέτρινους τοίχους.
Στρίβοντας δυτικά, ο επαρχιακός δρόμος άρχισε να ελίσσεται ανάμεσα σε λίμνες. Έγινε μια στάση στο σημείο θέας του Kyle of Tongue, όπου τα βουνά καθρεφτίζονταν στα ήρεμα νερά.
Όσο έπεφτε η θερμοκρασία, οι μικρές λίμνες στην άκρη του δρόμου άρχισαν να παγώνουν. Στη συνέχεια έγινε επίσκεψη στο Smoo Cave, ένα πολύ μεγάλο σπήλαιο μέσα στα βράχια, όπου ένας καταρράκτης πέφτει στο εσωτερικό του.
Η διαδρομή γύρισε νότια προς τη δυτική πλευρά του NC500, όπου το σκηνικό ήταν χιονισμένο. Έγινε μια στάση σε διάφορες χιονισμένες λίμνες.
Σε αυτό το σημείο, βλέποντας τη λίμνη και τα χιονισμένα βουνά, πάρθηκε η απόφαση για την απόκτηση ενός βαν. Η στιγμή αυτή αποτυπώθηκε με ένα υπαίθριο μαγείρεμα, μπέικον που αχνίζει στο τηγάνι, δύο αυγά, μια μπύρα “Old Hoppy Hen” και η φωτογραφική μηχανή έτοιμη στο πλάι. Αυτή είναι που θέλω να ξαναζώ κάθε φορά που πάω βόλτα με το βαν η τη μηχανή μου.
Η διαδρομή συνεχίστηκε προς τη χερσόνησο του Applecross, με τις αγελάδες των Highlands να κυκλοφορούν πλέον πάνω στον δρόμο. Το βαν ανέβηκε το Bealach na Bà, έναν πολύ απότομο ορεινό δρόμο με κλειστές στροφές. Στο σημείο θέας στα 2.053 πόδια, η μεταλλική πλακέτα ήταν σκεπασμένη με χιόνι και η ομίχλη είχε κρύψει την κοιλάδα.
Το ταξίδι πέρασε στο Isle of Skye. Πρώτη στάση ήταν η παλιά πέτρινη γέφυρα Sligachan με τις τρεις καμάρες, με φόντο τα χιονισμένα βουνά Cuillin.
Ακολούθησε πεζοπορία στο Old Man of Storr. Η ανάβαση έγινε μέσα στο χιόνι, με τους μεγάλους μαύρους ηφαιστειακούς βράχους να ορθώνονται μέσα στο λευκό τοπίο.
Στη συνέχεια έγινε στάση στο Kilt Rock, όπου ο καταρράκτης Mealt Falls πέφτει από ύψος 55 μέτρων κατευθείαν στη θάλασσα. Μετά, η διαδρομή πήγε στο Fairy Glen, μια ιδιαίτερη κοιλάδα με μικρούς κωνικούς λόφους και πέτρινους κύκλους στο έδαφος.
Το ταξίδι ολοκληρώθηκε με την επιστροφή στο Edinburg. Η πόλη είχε τον κλασικό ήχο από τις γκάιντες στους δρόμους, και η τελευταία εικόνα γράφτηκε από τα τείχη του Edinburg Castle, με θέα την πόλη στο ηλιοβασίλεμα.
